Ήξερες ότι ο ρόλος για την απόλυτη ηρωίδα των ταινιών Alien, την Έλεν Ρίπλεϊ (Ellen Ripley), παραλίγο να μην καταλήξει στην Σιγκούρνι Γουίβερ (Sigourney Weaver), αλλά στην Meryl Streep; Σε αυτή τη νέα στήλη του PCsteps, θα παρουσιάζουμε ένα διαφορετικό content με ενδιαφέρουσες πληροφορίες που ίσως δεν γνωρίζαμε για πολλές δημοφιλείς ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.
Προτάσεις συνεργασίας
Τα νέα άρθρα του PCsteps
Γίνε VIP μέλος στο PCSteps
Streep ή Ripley;
Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη του πρώτου Alien, Ridley Scott, οι δυο τους ήταν εκείνες που τον είχαν εντυπωσιάσει περισσότερο, και ο ρόλος θα δινόταν σε μία από τις αυτές.
Η Meryl Streep όμως, εκείνη την περίοδο έχασε τον σύντροφό της, τον ηθοποιό Τζον Καζάλ (John Cazale), και έτσι υπήρχαν δεύτερες σκέψεις για αν θα έπρεπε τελικά να παίξει.
Ο ρόλος δόθηκε λοιπόν στην Weaver. Εξάλλου, όπως είπε αργότερα και ο ίδιος ο Ridley Scott: «Η Meryl Streep θα γίνει μεγάλη ηθοποιός, αλλά η Sigourney είναι η Ripley». Και ασφαλώς δικαιώθηκε στο 100 τοις εκατό.
Αν δεν έχεις δει όλα τα Alien και θέλεις να τα δεις, ή απλά θες να τα ξαναδείς, ίσως να μην τα βρίσκεις σε κάποια από τις Streaming πλατφόρμες που είναι διαθέσιμες στην Ελλάδα, ή στη χώρα που κατοικείς.
Γνώριζες όμως πως με το Surfshark VPN, μπορείς να έχεις πρόσβαση στον Αμερικανικό και Βρετανικό κατάλογο του Netflix, με σημαντικά περισσότερες ταινίες απ’ ότι το ελληνικό;
Θα έχεις επίσης πρόσβαση και σε άλλες μεθόδους για να δεις τις αγαπημένες σου ταινίες και σειρές, χωρίς να φοβάσαι πως θα σε παρακολουθεί ο πάροχός σου, με ό,τι επιπτώσεις θα μπορούσε να έχει αυτό.
Τέλος, μπορείς να μπλοκάρεις ολοκληρωτικά τις διαφημίσεις σε όλο το ίντερνετ, ανεξαρτήτως browser ή εφαρμογής. Και όλα αυτά, στην καλύτερη τιμή της αγοράς, που σου εξασφαλίσαμε εμείς στο PCsteps. Δες εδώ τα πάντα που αφορούν τις δυνατότητες του κορυφαίου VPN της αγοράς μαζί με όλες τις αναλυτικές πληροφορίες για τη μοναδική προσφορά του SurfShark VPN.
Όταν ανέβηκε το κασέ
Σε αυτό το σημείο πρέπει μάλλον να ξεκαθαρίσουμε ότι σε αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε για τις 2 πρώτες ταινίες του franchise, μιας που έχουν βγει, κυριολεκτικά, άπειρες. Εκείνη ωστόσο που σίγουρα αξίζει να τη δούμε σε ένα άλλο άρθρο, είναι το Alien 3, στα γυρίσματα του οποίου έγινε χαμός.
Απλά αναφέρουμε ότι πολλοί πιστεύουν ότι είναι η χειρότερη παραγωγή που έχει γίνει ποτέ στην ιστορία του κινηματογράφου.
Μοιάζει λες και η Sigourney Weaver είχε μυριστεί το που θα πήγαινε το πράγμα, και έτσι δεν ήταν τόσο ζεστή στο να παίξει στην δεύτερη ταινία, το Aliens–ναι, έχει και ένα s στο τέλος. Θα πούμε σε λίγο για αυτό, κρατήστε το.
Η Weaver πίστευε ότι το πρώτο Alien του ‘79, ήταν ξεχωριστό και ο χαρακτήρας της, ιδιαίτερα δυναμικός, κάτι που ίσως χαλούσε στην πορεία. Άλλαξε όμως γνώμη όταν διάβασε το σενάριο του Aliens, το οποίο είχε την υπογραφή του James Cameron, και πραγματικά το λάτρεψε, με αποτέλεσμα να θέλει να πάρει μέρος τελικά στην ταινία.
Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα. Το οικονομικό. Βλέπετε, η Weaver είχε πάρει μόλις 35 χιλιάδες δολάρια για το πρώτο Alien, μιας που τότε δεν ήταν ακόμα ιδιαίτερα γνωστή.
Κάτι που είχε αλλάξει βέβαια όταν διαπραγματεύτηκε για να παίξει στην δεύτερη ταινία. Για την ακρίβεια, ζήτησε ένα εκατομμύριο δολάρια, κάτι που το στούντιο αρχικά αρνήθηκε. Το νούμερο τους φάνηκε εξωφρενικό.
Εκεί όμως μπήκε στην μέση ο Cameron και είπε στους παραγωγούς ότι δεν θα έκανε την ταινία αν δεν έπαιζε η Weaver. Σύντομα, το στούντιο συμφώνησε και έδωσε στην Weaver τα χρήματα που ζητούσε, συν και κάποια μπόνους.
Η Weaver όμως φαίνεται πως… γλυκάθηκε και αποφάσισε να συμμετάσχει και σε επόμενες ταινίες του franchise, καθώς τα χρήματα τα οποία εισέπραττε ολοένα και αυξάνονταν.
Έτσι για να δώσουμε μία γεύση, στην τέταρτη ταινία, το Alien Resurrection, το κασέ της άγγιξε τα 11 εκατομμύρια. Βλέπετε τότε ακόμα δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι θα υπάρχει ταινία Alien χωρίς την Ellen Ripley. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι τα πράγματα.
Μια επιλογή που δικαίωσε
Όταν οι σεναριογράφοι, Dan O’Bannon και Ρόναλντ Σάσετ (Ronald Shusett), έγραφαν το σενάριο για το πρώτο Alien, όλοι οι χαρακτήρες ήταν άντρες. Ωστόσο, οι δημιουργοί έβαλαν μια υποσημείωση ότι αν το στούντιο το ζητούσε, κάποιος θα μπορούσε να αλλάξει και να γίνει γυναίκα.
Όπως αργότερα παραδέχτηκε ο Shusett, δεν περίμεναν ότι θα τους ζητούσαν να αλλάξει το φύλο του πρωταγωνιστή της ταινίας. Κάτι που τελικά όμως δούλεψε. Το να είναι η Ripley γυναίκα όμως ήταν μια ιδέα του Άλαν Λαντ Τζούνιορ (Alan Ladd Junior), τότε προέδρου της 20th Century Fox, και όχι του Ridley Scott όπως ίσως πιστεύουν κάποιοι.
Για την ακρίβεια, ο Βρετανός σκηνοθέτης δεν ήταν ούτε καν ο ίδιος η πρώτη επιλογή για να σκηνοθετήσει το έργο. Το στούντιο προσέγγισε πρώτα τον Ρόμπερτ Όλτμαν (Robert Altman) που είχε σκηνοθετήσει το MASH το 1970, αλλά εκείνος τους είπε ότι δεν ενδιαφέρεται.
Ακολούθησαν άλλοι, όπως ο Πίτερ Γέιτς (Peter Yates) και ο Jack Clayton, όμως τελικά δεν προχώρησαν ούτε οι δικές τους περιπτώσεις. Έπειτα από πολλές αναζητήσεις, έπεσαν στον Ridley Scott, μία μάλλον τεταρτο-πέμπτη επιλογή που αν μη τι άλλο όμως τους δικαίωσε.
Cameron και δολάρια
Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τον σκηνοθέτη της δεύτερης ταινίας, τον James Cameron. Ούτε εκείνος ήταν η πρώτη επιλογή του στούντιο για να φτιάξει το σίκουελ. Τελικά, φαίνεται πως πείστηκαν όταν έπεσε στα χέρια τους το σενάριο μιας άλλης ταινίας του Cameron. Μιλάμε φυσικά για τον Εξολοθρευτή του 1984.
Ο Καναδός δημιουργός όμως το πήγε και ένα βήμα παραπέρα. Ήταν τόσο σίγουρος για τον εαυτό του, που όταν τους παρουσίασε την ιδέα του για το σίκουελ, έγραψε σε ένα χαρτί την λέξη Aliens, προσθέτοντας το γράμμα s στο τέλος.
Όλοι νόμιζαν ότι έγραψε απλά τον τίτλο της ταινίας. Εκείνος τότε τράβηξε δύο κάθετες γραμμές πάνω στο s, σχηματίζοντας έτσι το σύμβολο του δολαρίου, κλείνοντας τους το μάτι δηλαδή ότι η ταινία πρόκειται να σκίσει εισπρακτικά.
Οι παραγωγοί φαντάζομαι ότι χαμογέλασαν. Δεν είχαν λόγο άλλωστε να μην τον πιστέψουν έπειτα από την επιτυχία του Εξολοθρευτή. Και το να ακούσουν ότι θα τα κονομήσουν ήταν κάτι που φυσικά τους άρεσε.
Πάντως, αν εσένα σου αρέσει να βλέπεις ταινίες, και να μαθαίνεις για το παρασκήνιο τους, σε αυτή τη νέα σειρά στο κανάλι μας θα μάθεις πράγματα που δεν γνώριζες για τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές επιτυχίες όλων των εποχών. Κάνε λοιπόν εγγραφή για να μην χάσεις ούτε ένα βίντεο της σειράς.
Κι αν θέλεις να τα βλέπεις πρώτος απ’ όλους, μπορείς να γίνεις μέλος από δύο ευρώ το μήνα, και άμα θέλεις να μπεις στον αποκλειστικό discord server του PCsteps.
Το Alien στο δικαστήριο
Αυτή όμως, δεν ήταν η πρώτη φορά που ένα άλλο έργο καθόρισε την μοίρα κάποιας από τις ταινίες Alien. Όταν οι σεναριογράφοι της πρώτης ταινίας έστελναν το σενάριο τους σε διάφορα στούντιο, όλοι τους έκλειναν την πόρτα, αφού δεν ήταν σίγουροι αν το είδος της επιστημονικής φαντασίας ενδιέφερε το κοινό.
Κάτι που άλλαξε μετά την κυκλοφορία του επικού Stars Wars το 1977. Η επιτυχία της ταινίας ήταν τέτοια που το στούντιο της Fox κατάλαβε ότι υπήρχε ψωμί στο sci-fi, και έτσι άναψε το πράσινο φως για να γυριστεί το Alien. Αυτό βέβαια που δεν γνώριζαν ήταν ότι θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν και μερικά νομικά ζητήματα.
Βλέπετε, το στούντιο έφαγε μήνυση από έναν συγγραφέα, τον Άλφρεντ Έλτον Βαν Βογκτ (A.E. van Vogt), ο οποίος ισχυρίστηκε ότι το Alien ήταν μια αντιγραφή από το βιβλίου του με τίτλο “The Voyage of the Space Beagle”, το οποίο κυκλοφόρησε το μακρινό 1950. Περιελάμβανε διάφορες μικρές ιστορίες του συγγραφέα που είχαν κυκλοφορήσει ακόμη νωρίτερα.
Σε αυτές διαβάζουμε για έναν εξωγήινο, ο οποίος τρυπώνει σε ένα διαστημόπλοιο, αρχίζει να χειραγωγεί τα μέλη του πληρώματος, και αργότερα φυτεύει με κάποιο τρόπο τα αβγά του μέσα στις κοιλιές τους. Φέρνει κάτι από Alien, όντως.
Για την ιστορία, το θέμα λύθηκε εξωδικαστικά, με ένα πόσο περίπου στις 50 χιλιάδες δολάρια. Τώρα, το αν παραδέχτηκαν οι σεναριογράφοι ότι πράγματι πήραν στοιχεία από τα έργα του Βαν Βογκτ, δεν το γνωρίζουμε.
Σίγουρα πάντως, τέτοια προβλήματα δεν είχε ο Ridley Scott, αφού παραδέχτηκε ότι επηρεάστηκε αρκετά από τρεις άλλες ταινίες της εποχής. Το Star Wars, το Space Odyssey, και το The Texas Chain Saw Massacre. Ταινίες science fiction και horror, δηλαδή τα δύο είδη που συνδυάζει το Alien.
Βασανιστήρια στο σετ
Ειδικότερα, αυτή η αίσθηση του τρόμου στην πρώτη ταινία, ήταν κάτι για το οποίο δούλεψε πολύ σκληρά ο σκηνοθέτης. Ακόμη και αν αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε να… βασανίσει κάπως τους ηθοποιούς.
Τι εννοούμε; Ο Ridley Scott ήθελε να δημιουργήσει μια έτσι κάπως τεταμένη ατμόσφαιρα, για να μην πούμε “παρανοϊκή”. Για παράδειγμα, έκανε το σετ όσο τον δυνατόν πιο κλειστοφοβικό γινόταν, φέρνονταν τους τοίχους όλο και πιο κοντά κάθε μέρα, χωρίς οι ηθοποιοί όμως να το γνωρίζουν.
Δεν γνώριζαν επίσης και πολλά από αυτά που θα συνέβαιναν στην ταινία, αφού ο σκηνοθέτης τους κρατούσε όσο τον δυνατόν περισσότερο στο σκοτάδι.
Για παράδειγμα, στην σκηνή που για πρώτη φορά εμφανίζεται το ζίνομορφ (xenomorph) να βγαίνει από την κοιλιά του χαρακτήρα που υποδύεται ο John Hurt. Κανείς, εκτός από τον ίδιο τον ηθοποιό, δεν ήξερε ότι θα ήταν κάτι τόσο έντονο—με όλο αυτό αίμα να πετάγεται και τον ηθοποιό να χτυπιέται.
Μάλιστα, η Weaver είπε αργότερα ότι για μια στιγμή πίστεψε ότι όντως ο Hurt πέθαινε. Ο δε Γιάφετ Κότο (Yaphet Kotto) μας αποκάλυψε ότι εκείνο το βράδυ ήταν τόσο επηρεασμένος που γύρισε σπίτι και δεν αντάλλαζε μιλιά με την γυναίκα του. Αντίθετα, κλείστηκε μόνος του στο μπάνιο για ώρες.
Τελειώσαμε εδώ με την παράνοια του Ridley Scott; Όχι βέβαια. Ο σκηνοθέτης δημιουργούσε επίτηδες εντάσεις μεταξύ των πρωταγωνιστών. Ζητούσε συγκεκριμένα από τον Yaphet Kotto να την «λέει» συνέχεια στην Weaver για να την εκνευρίζει και να της βγαίνει αυτή η ένταση στο γυαλί.
Πράγμα που ήταν τρομερά επίπονο και για τον ίδιο τον Kotto, αφού στην πραγματικότητα την συμπαθούσε πάρα πολύ.
Το χειρότερο όμως ήταν αυτές οι στολές αστροναυτών που φορούσαν.
Λένε ότι ήταν τέτοια η ζέστη μέσα σε αυτές, που οι ηθοποιοί πολλές φορές λιποθυμούσαν κατά την διάρκεια των γυρισμάτων, και μάλιστα ήταν πάντα δίπλα τους μια νοσοκόμα έτοιμη για τις πρώτες βοήθειες.
Μην νομίζετε όμως ότι ο Scott βασάνιζε μόνο τους ηθοποιούς, όχι. Και οι δύο γιοι του που παίζουν για λίγο στην ταινία, και φοράνε αυτές τις στολές, και αυτοί λιποθύμησαν.
Το παρατράβηξε λιγάκι ο Ridley Scott ή απλά η τέχνη απαιτεί θυσίες; Εσύ τι πιστεύεις;
Σχέδια που τρόμαξαν
Μιας που μιλήσαμε για λιποθυμίες, θυμηθήκαμε και κάτι ακόμη. Αν και δεν είμασταν μπροστά, νομίζουμε ότι στα πρόθυρα λιποθυμίας θα πρέπει να έφτασε και ο Ελβετός καλλιτέχνης ‘Ειτς Αρ Γκίγκερ (H.R. Giger), ο οποίος σχεδίασε τα… πλάσματα αυτά που βλέπουμε στα Alien.
Κατά την διάρκεια του ελέγχου διαβατηρίων στο αεροδρόμιο του Λος Άντζελες, ο Giger έβγαλε το μπλοκάκι που είχε μέσα τα σχέδια των εξωγήινων. Οι άνθρωποι όμως εκεί βλέποντας τα… τερατουργήματα αυτά, ανησύχησαν τόσο που κράτησαν τον Giger εκεί, δεν τον αφήναν με τίποτα να μπει στην χώρα.
Νόμιζαν ότι ο Giger ήταν κάποιος ανώμαλος. Έπρεπε να πάει ο σεναριογράφος, ο Dan O’Bannon στο αεροδρόμιο και να τους εξηγήσει ότι επρόκειτο για μια ταινία τρόμου που γύριζαν.
Αν ωστόσο τα σχέδια του Giger τους φάνηκαν κάπως… ανωμαλιάρικα, που να μάθαιναν και το πως έφτιαξαν τον εξωγήινο που βλέπουμε στην ταινία.
Το μπροστινό μέρος του κεφαλιού του… ενήλικου ζίνομορφ ήταν φτιαγμένο από αληθινό ανθρώπινο κρανίο, ενώ για τους τένοντες που φαίνονται στο σαγόνι του, χρησιμοποίησαν σκισμένα προφυλακτικά. Η γλίτσα δε, που βλέπουμε να τρέχει από το στόμα του είναι στην πραγματικότητα… λιπαντικό. Προφυλακτικά, λιπαντικό… Μην το πεις, ξέρουμε τι σκέφτεσαι. Με το δίκιο σου.
Και φαντάσου ότι όλο αυτό το πράγμα το φόραγε ένας άνθρωπος στο κεφάλι του.
Στην πρώτη ταινία, ας πούμε, ο εξωγήινος ήταν ένας πανύψηλος Νιγηριανός κοντά στα 2.10, ο Μπολάτζι Μπαντέτζο (Bolaji Badejo) που φορούσε ένα εκατομμύριο πρόσθετα πάνω του και έπρεπε να περπατάει αργά και με συγκεκριμένο τρόπο για να μην προδώσει την αλήθεια στον θεατή.
Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στην δεύτερη ταινία του Cameron. Αφού και εκεί πολλοί από τους εξωγήινους ήταν στην πραγματικότητα ηθοποιοί που φορούσαν τα αντίστοιχα κοστούμια.
Ωστόσο, αυτή τη φορά οι στολές ήταν αρκετά πιο άνετες και έτσι οι άνθρωποι που τις φορούσαν μπορούσαν να τρέχουν και να χοροπηδάνε κανονικά.
Η Βασίλισσα γεννιέται
Το πραγματικό στοίχημα ωστόσο ήταν η δημιουργία του πλάσματος που βλέπουμε στο τέλος του Aliens.
Μικρή παύση όμως εδώ. Spoiler alert. Μιλάμε φυσικά για την τεράστια εξωγήινη βασίλισσα που αντιμετωπίζει η Ripley στο φινάλε του έργου. Για να καταφέρουν να γυρίσουν τις σκηνές με το τέρας αυτό, χρειαζόταν ομαδική δουλειά από 14 ή ακόμη και 16 άτομα που εργάζονταν ταυτόχρονα.
Άλλοι χειρίζονταν τα χέρια, άλλοι τα πόδια, άλλοι το κεφάλι και τις κινήσεις του προσώπου. Ο υπεύθυνος για το αριστούργημα που εν τέλει είδαμε, Σταν Γουίνστον (Stan Winston), έχει παραδεχτεί ότι αυτό ήταν το πιο δύσκολο “πλάσμα” που κατάφερε να δημιουργήσει σε όλη του την καριέρα. Και όταν το λέει αυτό ο Winston, καταλαβαίνει κανείς πόσο ζόρικο ήταν.
Δεν ήταν όμως και το μόνο δύσκολο πράγμα που είχαν να αντιμετωπίσουν στην συγκεκριμένη σκηνή.
Θυμάστε εκείνη την μεγάλη μεταλλική, ας πούμε, στολή…όπλο…δεν ξέρω τέλος πάντων, που φοράει η Ripley, και μέσα από αυτήν αντιμετωπίζει τελικά την Βασίλισσα;
Ε λοιπόν, χρειάστηκε 3 μήνες για να φτιαχτεί, ενώ στην πραγματικότητα υπήρχε κάποιος κρυμμένος πίσω από την ηθοποιό, ο οποίος χειριζόταν τα πάντα. Εκείνη απλά ακολουθούσε τις κινήσεις του.
Μαθαίνοντας όλα αυτά ωστόσο, ίσως να μας προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι στην πραγματικότητα, η δεύτερη ταινία του franchise είναι μια αλληγορία του πολέμου του Βιετνάμ, όπως υποστήριξε ο ίδιος ο Cameron, αφού παρόλο τα προηγμένα όπλα που είχαν οι Αμερικανοί, δεν έμοιαζαν ικανοί να νικήσουν τον αόρατο εχθρό, δηλαδή τους Βιετκόνγκ.
Κάτι όμως που δεν τους εμπόδιζε από το να τα χρησιμοποιούν ξανά και ξανά, σκοτώνοντας χιλιάδες αθώους, καίγοντας δάση, και πληγώνοντας ανεπανόρθωτα το περιβάλλον. Πολύ μεγάλη δύναμη πυρός, ελάχιστη όμως σοφία. Λόγια του ίδιου του James Cameron.
Είχε ενδιαφέρον το παρασκήνιο του Allien;
Αν θέλετε να μοιραστείτε την άποψη σας για το θέμα, μπορείτε να μας γράψετε στα σχόλια στο σχετικό post του άρθρου στη σελίδα μας στο Facebook.
