Αυτό εκμεταλλεύονται όλα τα προγράμματα undelete και επαναφοράς δεδομένων. Ιδανικά, για να γίνει σωστή ανάκτηση, θα πρέπει ο δίσκος να αφαιρεθεί από τον υπολογιστή και να συνδεθεί σε κάποιον άλλο (εσωτερικά ή με αντάπτορα USB), ώστε να μην χρησιμοποιείται το σύστημα κατά την επαναφορά των δεδομένων και να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα το αρχείο που θέλουμε να ανακτήσουμε να χαθεί.
Τι γίνεται όμως στο σενάριο του τίτλου? Όταν όχι μόνο έγινε format στο σκληρό δίσκο, αλλά γράφτηκαν gigabytes δεδομένων από την επανεγκατάσταση του λειτουργικού? Αυτή είναι μία κατάσταση στην οποία τα βρίσκουν σκούρα ακόμα και τα καλύτερα προγράμματα ανάκτησης δεδομένων. Ευτυχώς, όμως, αν κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, υπάρχει λύση.
Στον παρόντα οδηγό θα δούμε πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το πρόγραμμα GetDataBack της Runtime Software για να αντιμετωπίσουμε ακριβώς αυτό το σενάριο.
Όπως προείπαμε, αν έχουμε τη δυνατότητα βγάζουμε το δίσκο από τον υπολογιστή μας και τον συνδέουμε σε ένα δεύτερο υπολογιστή.
Αν η δυνατότητα αυτή δεν υπάρχει, η επόμενη κίνηση εξαρτάται από τη σοβαρότητα των απολεσθέντων δεδομένων. Αν, π.χ., χάθηκε κάποιο σημαντικό έγγραφο, καλύτερα να απευθυνθούμε σε κάποιον τεχνικό, που να έχει τον εξοπλισμό για να συνδέσει εξωτερικά το δίσκο μας. Αν τα αρχεία που χάθηκαν είναι μικρότερης σημασίας (π.χ. τα saved games σε κάποιο παιχνίδι), μπορούμε να προχωρήσουμε στην επαναφορά μέσα από το ίδιο το σύστημα, γνωρίζοντας πως μειώνουμε τις πιθανότητες ανάκτησης.
Αναλόγως αν το file system του υπολογιστή μας είναι FAT ή NTFS τρέχουμε την αντίστοιχη έκδοση του GetDataBack.
Προσοχή, αν στο format αλλάξαμε σύστημα αρχείων (από FAT σε NTFS) τρέχουμε την έκδοση του GetDataBack που αντιστοιχεί στο παλιό σύστημα αρχείων, απ' όπου και επιθυμούμε να γίνει η ανάκτηση (FAT, στο συγκεκριμένο παράδειγμα)
Κάνουμε κλικ στην 4η επιλογή "Sustained file system damage, e.g. a new operating system was installed. Αυτή θα βελτιστοποιήσει τις ρυθμίσεις για το παρόν σενάριο.
Πατάμε Next.
Το πρόγραμμα μας εμφανίζει τους σκληρούς δίσκους (εσωτερικούς και εξωτερικούς) που έχουμε συνδεδεμένους στον υπολογιστή μας. Οι περισσότεροι υπολογιστές έχουν ένα ή δύο δίσκους. Σε κάθε δίσκο, πατώντας το + δείχνει τα partition στα οποία είναι χωρισμένος, ανεξαρτήτως λειτουργικού και file system. Στην ενότητα "Logical Drives" δείχνει μόνο τα partition που αναγνωρίζουν τα windows.
Το ποιό είναι το σωστό να επιλέξουμε θα εξαρτηθεί από το πώς έγινε το format. Αν απλά φορμάραμε ένα ήδη υπάρχον partition (όπως γίνεται συνήθως), επιλέγουμε αυτό. Αν σβήσαμε τα παλιά partition και φτιάξαμε άλλα στη θέση τους, θα πρέπει να επιλέξουμε ολόκληρο το δισκο.
Κάνουμε την επιλογή μας και συνεχίζουμε με next.
Το πρόγραμμα ελέγχει το partition ή το δίσκο που επιλέξαμε. Το πόση ώρα θα κάνει εξαρτάται καθαρά από το μέγεθος του partition ή του δίσκου, ενώ παίζει κάποιο ρόλο και η ταχύτητα του συστήματος. Η αντίστροφη μέτρηση, ως είθισται στους υπολογιστές, δεν είναι ιδιαίτερα ακριβής. Πάντως το GetDataBack είναι σημαντικά γρηγορότερο έναντι άλλων προγραμμάτων σε αυτό τον έλεγχο.
Ακολουθεί αυτόματα μια κατηγοριοποίηση των δεδομένων, που κρατάει λιγότερο από τον έλεγχο.
Με την ολοκλήρωσή της, το πρόγραμμα εμφανίζει τα συστήματα αρχείων που έχει εντοπίσει στο δίσκο. Αυτά που έχουν μικρό μέγεθος, στην προκειμένη περίπτωση τα περισσότερα, είναι υπολείμματα από παλιά format, δεν μας ενδιαφέρουν.
Επιλέγουμε το σύστημα αρχείων που θέλουμε με βάση το creation date όπως αναγράφεται στη δεξιά στήλη. Next.
Το πρόγραμμα κάνει κάποιους ελέγχους, οι οποίοι διαρκούν λιγότερο από τον αρχικό έλεγχο.
Στη συνέχεια εμφανίζει τα directories που ανακάλυψε. Μην σας ανησυχεί το γεγονός πως πολλοί φάκελοι υπάρχουν δύο και τρεις φορές, θα παρατηρήσετε στη δεύτερη στήλη πως είναι άλλη η χρονολογία τους, εξ' ου και οι πολλαπλές εμφανίσεις.
Πλέον μπορείτε να ψάξετε χειροκίνητα για να βρείτε τα αρχεία που χάσατε. Επειδή όμως για τους περισσότερους φακέλους έχει χαθεί η πληροφορία για το path και το όνομά τους (ως εκ τούτου εμφανίζονται σαν 00001C κλπ), για να μην ψάχνετε στα τυφλά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το search για την αναζήτηση.
Φροντίστε να είναι επιλεγμένο το κορυφαίο αντικείμενο στο directory tree (το NTFS στην προκειμένη περίπτωση) πριν πάτε στην αναζήτηση, ώστε να ψάξετε παντού.
Συνδυάζοντας το κατάλληλο file mask με εύρος σε ημερομηνία και μέγεθος αρχείων, μπορούμε να είμαστε πολύ εστιασμένοι στην αναζήτησή μας και άρα να έχουμε αποτελέσματα σε μικρότερο χρόνο.
Αφού εμφανιστούν τα αποτελέσματα, με διπλό κλικ μπορούμε να ανοίξουμε όποιο αρχείο θέλουμε, για να βεβαιωθούμε πως είναι όντως άθικτο. Επιλέγουμε αυτά που θέλουμε και κάνουμε δεξί κλικ -> Copy
Στο επόμενο παράθυρο, το πρόγραμμα μας προειδοποιεί ποτέ να μην αντιγράφουμε τα δεδομένα στον ίδιο δίσκο από τον οποίο τα ανακτήσαμε, για ευνόητους λόγους
Πατάμε OK και είμαστε έτοιμοι. Τα αρχεία έχουν ανακτηθεί στην τοποθεσία που υποδείξαμε.
Αν είμαστε τυχεροί, είναι άθικτα. Αν είμαστε λιγότερο τυχεροί... ε, ας προσέχαμε πριν κάνουμε το format...
